Aangifte erfbelasting

Een fiscaal aspect waar u na een overlijden mogelijk mee te maken krijgt is het doen van aangifte erfbelasting (voorheen: successierechten). Erfbelasting is een eenmalige belastingheffing over een verkregen erfenis. De hoogte hangt van af van het bestaan van een eventuele vrijstelling en het tarief dat voor de betreffende verkrijger geldt.

Er bestaan diverse vrijstellingen, al naar gelang verwantschap. Daarnaast zijn er enkele bijzondere vrijstellingen, zoals bijvoorbeeld verkrijgingen door erkende goede doelen (de zogenaamde ANBI's).

De belastingdienst heeft 3 tariefgroepen:
  • I:  partners en kinderen (tarief 10%-20%)
  • II:  kleinkinderen (tarief 18%-36%)
  • III: overige verkrijgers (tarief 30%-40%).

Laat u niet misleiden: de verantwoordelijkheid voor het doen van aangifte ligt bij de belastingplichtige, of er nu wel of geen aangiftebiljet is uitgereikt. Hoewel het aangiftebiljet op het oog een eenvoudige invulinstructie lijkt, is voor met name de zogenaamde 'fictieve verkrijgingen' de nodige juridische en fiscale kennis vereist. Situaties waarvan u te goeder trouw (nietsvermoedend) in de aangifte geen melding maakt kunnen u wel degelijk worden aangerekend. Anderzijds zijn er verschillende mogelijke aftrekposten en bijzondere vrijstellingen die u wellicht over het hoofd ziet.

Bedenk tevens dat de executeur, die aangifte erfbelasting doet, tevens voor de afdracht van de erfbelasting aansprakelijk is. Dit kan tot vervelende situaties leiden. De notaris is van oudsher bij uitstek de specialist op het terrein van erfbelasting. Het verzorgen van de aangifte erfbelasting voor de erfgenamen behoort dan ook tot één van onze gebruikelijke werkzaamheden. Niet zelden hangt hiermee ook de wijze van afwikkelen van een testament (nauw) samen en gelden er belangrijke termijnen !

Om niets over het hoofd te zien en voor een goed advies is het dan ook verstandig om spoedig na een overlijden een afspraak te maken met de notaris en uw situatie te laten beoordelen.

Kennismakingsgesprek